Mga Awit 44

Kabanata 44

א לַמְנַצֵּ֬חַ לִבְנֵי־קֹ֬רַח מַשְׂכִּֽיל׃
1 Para sa Punong Mang-aawit; ng mga anak ni Korah. Isang Maskil.
ב אֱלֹהִ֤ים ׀ בְּאָזְנֵ֬ינוּ שָׁמַ֗עְנוּ אֲבוֹתֵ֥ינוּ סִפְּרוּ־לָ֑נוּ פֹּ֥עַל פָּעַ֥לְתָּ בִֽ֝ימֵיהֶ֗ם בִּ֣ימֵי קֶֽדֶם׃
2 O Diyos, narinig ng aming sariling mga tainga, isinalaysay sa amin ng aming mga ninuno ang gawang ginawa Mo sa kanilang mga araw, sa mga araw noong unang panahon.
ג אַתָּ֤ה ׀ יָדְךָ֡ גּוֹיִ֣ם ה֭וֹרַשְׁתָּ וַתִּטָּעֵ֑ם תָּרַ֥ע לְ֝אֻמִּ֗ים וַֽתְּשַׁלְּחֵֽם׃
3 Ikaw, sa pamamagitan ng Iyong kamay, ay nagpalayas sa mga bansa, at ang aming mga ninuno ay Iyong itinanim; pinasapitan Mo ng kapahamakan ang mga lahi, at sila'y Iyong itinaboy.
ד כִּ֤י לֹ֪א בְחַרְבָּ֡ם יָ֥רְשׁוּ אָ֗רֶץ וּזְרוֹעָם֮ לֹא־הוֹשִׁ֪יעָ֫ה לָּ֥מוֹ כִּֽי־יְמִֽינְךָ֣ וּ֭זְרוֹעֲךָ וְא֥וֹר פָּנֶ֗יךָ כִּ֣י רְצִיתָֽם׃
4 Sapagkat hindi sa pamamagitan ng sarili nilang tabak nila nakamit ang lupain, at hindi ang sarili nilang bisig ang nagligtas sa kanila; kundi ang Iyong kanang kamay, at ang Iyong bisig, at ang liwanag ng Iyong mukha, sapagkat Ikaw ay nalugod sa kanila.
ה אַתָּה־ה֣וּא מַלְכִּ֣י אֱלֹהִ֑ים צַ֝וֵּ֗ה יְשׁוּע֥וֹת יַעֲקֹֽב׃
5 Ikaw ang aking Hari, O Diyos; mag-utos Ka ng pagliligtas para kay Jacob.
ו בְּ֭ךָ צָרֵ֣ינוּ נְנַגֵּ֑חַ בְּ֝שִׁמְךָ֗ נָב֥וּס קָמֵֽינוּ׃
6 Sa pamamagitan Mo ay ibubuwal namin ang aming mga kaaway; sa pamamagitan ng Iyong Pangalan ay yuyurakan namin ang mga bumabangon laban sa amin.
ז כִּ֤י לֹ֣א בְקַשְׁתִּ֣י אֶבְטָ֑ח וְ֝חַרְבִּ֗י לֹ֣א תוֹשִׁיעֵֽנִי׃
7 Sapagkat hindi sa aking pana ako nagtitiwala, at hindi ang aking tabak ang magliligtas sa akin.
ח כִּ֣י ה֭וֹשַׁעְתָּנוּ מִצָּרֵ֑ינוּ וּמְשַׂנְאֵ֥ינוּ הֱבִישֽׁוֹתָ׃
8 Sapagkat Ikaw ang nagligtas sa amin mula sa aming mga kaaway, at ang mga napopoot sa amin ay Iyong inilagay sa kahihiyan.
ט בֵּֽ֭אלֹהִים הִלַּלְ֣נוּ כָל־הַיּ֑וֹם וְשִׁמְךָ֓ ׀ לְעוֹלָ֖ם נוֹדֶ֣ה סֶֽלָה׃
9 Sa Diyos kami nagmapuri sa buong maghapon, at ang Iyong Pangalan ay pasasalamatan namin magpakailanman. Selah.
י אַף־זָ֭נַחְתָּ וַתַּכְלִימֵ֑נוּ וְלֹא־תֵ֝צֵ֗א בְּצִבְאוֹתֵֽינוּ׃
10 Gayunman, Iyong itinakwil kami at inilagay sa kahihiyan, at hindi Ka na lumalabas kasama ng aming mga hukbo.
יא תְּשִׁיבֵ֣נוּ אָ֭חוֹר מִנִּי־צָ֑ר וּ֝מְשַׂנְאֵ֗ינוּ שָׁ֣סוּ לָֽמוֹ׃
11 Pinauurong Mo kami sa harap ng kaaway, at ang mga napopoot sa amin ay nandarambong para sa kanilang sarili.
יב תִּ֭תְּנֵנוּ כְּצֹ֣אן מַאֲכָ֑ל וּ֝בַגּוֹיִ֗ם זֵרִיתָֽנוּ׃
12 Ibinibigay Mo kami na parang mga tupang pagkain, at ikinalat Mo kami sa gitna ng mga bansa.
יג תִּמְכֹּֽר־עַמְּךָ֥ בְלֹא־ה֑וֹן וְלֹ֥א־רִ֝בִּ֗יתָ בִּמְחִירֵיהֶֽם׃
13 Ipinagbibili Mo ang Iyong bayan nang walang halaga, at hindi Mo pinalaki ang Iyong pakinabang sa kanilang halaga.
יד תְּשִׂימֵ֣נוּ חֶ֭רְפָּה לִשְׁכֵנֵ֑ינוּ לַ֥עַג וָ֝קֶ֗לֶס לִסְבִיבוֹתֵֽינוּ׃
14 Ginagawa Mo kaming kadustaan sa aming mga kapitbahay, panlilibak at katatawanan sa mga nasa palibot namin.
טו תְּשִׂימֵ֣נוּ מָ֭שָׁל בַּגּוֹיִ֑ם מְנֽוֹד־רֹ֝֗אשׁ בַּל־אֻמִּֽים׃
15 Ginagawa Mo kaming kawikaan sa gitna ng mga bansa, pinag-iilingan ng ulo ng mga lahi.
טז כָּל־הַ֭יּוֹם כְּלִמָּתִ֣י נֶגְדִּ֑י וּבֹ֖שֶׁת פָּנַ֣י כִּסָּֽתְנִי׃
16 Sa buong maghapon ay nasa harap ko ang aking kadustaan, at tinakpan ako ng kahihiyan ng aking mukha,
יז מִ֭קּוֹל מְחָרֵ֣ף וּמְגַדֵּ֑ף מִפְּנֵ֥י א֝וֹיֵ֗ב וּמִתְנַקֵּֽם׃
17 dahil sa tinig ng nanunuya at lumalapastangan, dahil sa kaaway at sa naghihiganti.
יח כָּל־זֹ֣את בָּ֭אַתְנוּ וְלֹ֣א שְׁכַחֲנ֑וּךָ וְלֹֽא־שִׁ֝קַּ֗רְנוּ בִּבְרִיתֶֽךָ׃
18 Lahat ng ito ay dumating sa amin, gayunma'y hindi Ka namin nilimot, at hindi kami nagtaksil sa Iyong tipan.
יט לֹא־נָס֣וֹג אָח֣וֹר לִבֵּ֑נוּ וַתֵּ֥ט אֲשֻׁרֵ֗ינוּ מִנִּ֥י אָרְחֶֽךָ׃
19 Hindi umurong ang aming puso, ni lumihis ang aming mga hakbang mula sa Iyong landas;
כ כִּ֣י דִ֭כִּיתָנוּ בִּמְק֣וֹם תַּנִּ֑ים וַתְּכַ֖ס עָלֵ֣ינוּ בְצַלְמָֽוֶת׃
20 kahit dinurog Mo kami sa dakong tinitirhan ng mga asong-gubat, at tinakpan Mo kami ng anino ng kamatayan.
כא אִם־שָׁ֭כַחְנוּ שֵׁ֣ם אֱלֹהֵ֑ינוּ וַנִּפְרֹ֥שׂ כַּ֝פֵּ֗ינוּ לְאֵ֣ל זָֽר׃
21 Kung nilimot namin ang Pangalan ng aming Diyos, o iniunat namin ang aming mga palad sa isang dayuhang diyos,
כב הֲלֹ֣א אֱ֭לֹהִים יַֽחֲקָר־זֹ֑את כִּֽי־ה֥וּא יֹ֝דֵ֗עַ תַּעֲלֻמ֥וֹת לֵֽב׃
22 hindi ba ito sisiyasatin ng Diyos? Sapagkat alam Niya ang mga lihim ng puso.
כג כִּֽי־עָ֭לֶיךָ הֹרַ֣גְנוּ כָל־הַיּ֑וֹם נֶ֝חְשַׁ֗בְנוּ כְּצֹ֣אן טִבְחָֽה׃
23 Kundi dahil sa Iyo ay pinapatay kami sa buong maghapon; itinuturing kaming parang mga tupang kakatayin.
כד ע֤וּרָה ׀ לָ֖מָּה תִישַׁ֥ן ׀ אֲדֹנָ֑י הָ֝קִ֗יצָה אַל־תִּזְנַ֥ח לָנֶֽצַח׃
24 Gumising Ka! Bakit Ka natutulog, O Panginoon? Pukawin Mo ang Iyong sarili! Huwag Mo kaming itakwil magpakailanman.
כה לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר תִּשְׁכַּ֖ח עָנְיֵ֣נוּ וְֽלַחֲצֵֽנוּ׃
25 Bakit Mo ikinukubli ang Iyong mukha, at nililimot Mo ang aming kapighatian at ang aming kaapihan?
כו כִּ֤י שָׁ֣חָה לֶעָפָ֣ר נַפְשֵׁ֑נוּ דָּבְקָ֖ה לָאָ֣רֶץ בִּטְנֵֽנוּ׃
26 Sapagkat ang aming kaluluwa ay nakayuko hanggang sa alabok; ang aming tiyan ay nakadikit sa lupa.
כז ק֭וּמָֽה עֶזְרָ֣תָה לָּ֑נוּ וּ֝פְדֵ֗נוּ לְמַ֣עַן חַסְדֶּֽךָ׃
27 Bumangon Ka bilang tulong sa amin, at tubusin Mo kami alang-alang sa Iyong kagandahang-loob.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata